خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن یک شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر به توصیف زیبایی‌های معشوق و احساسات خود می‌پردازد. در ابیات مختلف، شاعر از عناصر طبیعت مانند گل، ماه، روز، شب، و مواد خوشبو مانند عنبر و غالیه برای توصیف معشوق استفاده می‌کند. همچنین، شاعر به رابطه عاشقانه و اهمیت وفاداری و دوری از بدگویی اشاره می‌کند. در پایان، شاعر از استادان شعر مانند سعدی، حافظ، و خواجو یاد می‌کند.

رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک برخی از اشارات ادبی و استعاره‌های به کار رفته در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

ای در چمن خوبی رویت چو گل خودرو
چین شکن زلفت چون نافهٔ چین خوش بو

ماه است رخت یا روز؟ مشک است خطت یا شب؟
سیم است برت یا عاج؟ سنگ است دلت یا رو؟

لعلت به در دندان بشکست لب پسته
زلفت به خم چوگان بربود دلم چون گو

آن رایحهٔ زلف است یا لخلخهٔ عنبر؟
یا غالیه می‌ساید در باغچه حسن او؟

گفتی سخن خود رابا یار بباید گفت
ای کاش توانستی گفتن سخنی با او

بدگوی تو آن باشد کز یار کند منعت
گر یار نکو باشد مشنو سخن بدگو

با ما به این می‌باش تا راز نگردد فاش
نبود بد اگر باشی با دلشدگان نیکو

استاد سخن سعدیست پیش همه کس اما
دارد سخن حافظ طرز سخن خواجو

«حافظ»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir