(۱۱) حکایت ابوعلی فارمدی

چنین کرد آن قوی جان نکو عقل
ز خواجه بوعلی فارمد نقل ۱

که مردی را خدا فردا بمحشر
دهد نامه که هین بر خوان و بنگر ۲

چو مرد آن نامه بیند یک دو ساعت
درو نه معصیت بیند نه طاعت ۳

زبان بگشاید و گوید الهی
نوشته نیست در نامه چه خواهی ۴

خطاب آید که من عشّاقِ خود را
بنامه در نیارم نیک و بد را ۵

بدو نیک تو کم انگاشت جبّار
بهشت و دوزخی تو هم کم انگار ۶

چو برخیزد بهانه از میانه
تو ما را ما ترا تا جاودانه ۷

وگر اینت نمی‌باید چه پیچی
همه ما و همه ما پس تو هیچی ۸

وگر وحشی صفت در پیش آئی
دهندت نامه تا با خویش آئی ۹

چو ما را تابِ برگ گل نباشد
بهر جزوی حیات کل نباشد ۱۰

چو باشد پیشوا امیِّ مطلق
نخواهد نامه بر خواندن زنا حق ۱۱

که چون از نامه گفتی و شنودی
شوی گستاخ از معنی بزودی ۱۲