(۱۹) حکایت آن دزد که گرفتار شد

مگر شد ناگهی دزدی گرفتار
ز گرد راه بردندش سوی دار ۱

امان می‌خواست از عجز و نیازی
که ریزد آب و بگزارد نمازی ۲

که یا رب در چنین وقتی وجائی
که می‌بینم بهر موئی بلائی ۳

ببین تاتیغِ قهرت بر سر دار
چه می‌آرد برویم آخر کار ۴

تو از قهرم چنین حیران گرفته
من از مهر تو ترک جان گرفته ۵

چنینم من که گفتم تو چنانی
کنون جان می‌دهم دیگر تو دانی ۶

چنین ده جان اگر جان می‌دهی تو
وگرنه عمر تاوان می‌دهی تو ۷

اگر خونت زند از قهر او جوش
مکن هرگز بلطف او را فراموش ۸

سبک رو چون گرانجانی زره نیست
بشادی زو که غم رادستگه نیست ۹

عروسی جهان ماتم نیرزد
که صد شادی او یک غم نیرزد ۱۰

چو خواهد کرد گردونت پیاده
سواری را بکن ابرو گشاده ۱۱