هوش مصنوعی: نوشروان عادل در این متن هشدار می‌دهد که دنیا و مال دنیوی ارزشی ندارد و انسان را از حقیقت دور می‌کند. او تأکید می‌کند که اخلاص در عمل مهم است و ثروت و قدرت در آخرت بی‌فایده خواهد بود. همچنین، او دنیا را به مرداری پر از کرم تشبیه می‌کند و توصیه می‌کند که با اهل دنیا درگیر نشویم.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن ممکن است دشوار باشد. همچنین، تشبیهات به‌کار رفته (مانند مردار و کرم) ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.

(۳) حکایت نوشروان عادل

چنین گفتست نوشروانِ عادل
که گر میری ز درویشی قاتل ۱

ترا بهتر بوَد آن زخمِ شمشیر
که از نان فرومایه شوی سیر ۲

مشو با اهلِ دنیا در ستیزه
که مرداریست و مشتی کِرم ریزه ۳

بیک ره اهلِ دنیا در ریاست
چو کِرمانند در عین نجاست ۴

زر و سیم و قبول و کار و بارت
نیاید در دم آخر بکارت ۵

اگر اخلاص باشد آن زمانت
بکار آید وگرنه وای جانت ۶

بهر چیزی که در دنیا کمالست
یقین می‌دان که آن در دین وبالست ۷
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:(۲) حکایت عیسی علیه السلام
گوهر بعدی:(۴) حکایت در ذمّ دنیا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.