بسم الله الرحمن الرحیم

به توفیق خدای صانع پاک
که دانش می‌دهد بر ملک و افلاک ۱

ز بلبل نامه بیتی چند گویم
چو آب رفته باز آمد به جویم ۲

قلم برگیر و راز دل عیان کن
سرآغازش به نام غیب دان کن ۳

خداوندی که جز وی کس نشاید
که تا بر بندگان روزی گشاید ۴

قلم می‌شد به سر از درد هجران
همی بارید خون بر شکل باران ۵

چو بر کافور مشک ناب داده
به زنجیرش سراسر آب داده ۶

قلم غواص دریای معانی
سخن‌هایش همه چون درّ کانی ۷

ز بهر دردمندان غم گساری
بماند تا قیامت یادگاری ۸

بود روح و روان اهل دانش
ز روی عقل و از افهام دانش ۹