فرستادن سلیمان(ع) باز را باحضار بلبل ومراعات او ازتشویش

ز مرغان چون سلیمان قصه بشنید
بتندید و ببالید و بجوشید ۱

یکی از خشم آتش را برافروخت
گهی بر آب و آتش را فرو سوخت ۲

همان دم باز را فرمود هان زود
برو چون آتش و باز آی چون دود ۳

به بین خود تا چه مرغ است آنکه مرغان
ز دست او همی دارند افغان ۴

ز دانش بهره دارد یا ندارد
چو شیران زهره دارد یا ندارد ۵

چرا آرد به بین نفرت ز کثرت
که داد او را بگو منشور وحدت ۶

نمی‌گردد دمی خالی ز غوغا
نمی‌بندد کمر در خدمت ما ۷

چرا از خدمت ما مستمند است
وزین دوری گزیدن دردمند است ۸

مگر دیوانه و مستست و بی خود
که دائم غافلست از نیک و از بد ۹

به تن زار و نزارش می‌نمایند
به هر گلزار زارش می‌نمایند ۱۰

ز استغناء او بسیار گفتند
همه مرغان ز عشقش درشگفتند ۱۱

چو نزدیکش رسی میکن تبسم
مبادا کو بمیرد از توهم ۱۲

مگو سختش بنه انگشت بر لب
نگه می‌دارش از منقار و مخلب ۱۳