خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی است که دربارهٔ اسیری صحبت می‌کند که با درد و پشیمانی به دوزخ برده می‌شود. او از دیدن معبود خود محروم است و بیان می‌کند که بدون دیدار معبود، هیچ چیز از جمله دیده، جان و دل برایش ارزشی ندارد. همچنین، او بهشت را بدون حضور معبود بی‌ارزش می‌داند و معتقد است که سخنانش تنها برای اهل راه قابل درک است، نه برای افراد ناآگاه.

رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و مفاهیم به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

اسیری را بصد درد و ندامت
بدوزخ می‌برند اندر قیامت

زند انگشت و دیده بر کند زود
بخواری دیده بر خاک افکند زود

چنین گوید که از دیده چه مقصود
نخواهم دیده بی دیدار معبود

اگر دیدار معبودم نباشد
ز دیده هیچ مقصودم نباشد

چو مقصودم نخواهد گشت حاصل
نه دیده خواهم و نه جان و نه دل

حجابت گر از آن حضرت بهشت است
ندارم زهره تا گویم که زشتست

بهشتی را بخود گر باز خوانی
نیندیشی که ازحق بازمانی

چه می‌گویم کسی کز ماه رویی
شود از ناتوانی همچو مویی

بیک جو زر کند صد گونه کردار
بهشتی چون بنستاند زهی کار

ولیکن این سخن با مرد راهست
نه با دیوانه و دیوان سیاه است

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir