خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که درباره ارزش واقعی انسان بر اساس علم و کردارش سخن می‌گوید. شاعر از زبان یک گرو (رند یا میگسار) بیان می‌کند که ارزش انسان نه به ظواهر، بلکه به دانش و رفتار اوست. همچنین، اشاره می‌کند که بسیاری از مردم با وجود داشتن حواس، حقیقت را درک نمی‌کنند و تنها زمانی می‌توانند بفهمند که عقل و هوششان پاک شود.

رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

سبویی می‌ستد رندی زخمار
که این ساعت گرو بستان و بردار

چو خورد آن باده گفتندش گرو کو
گرو گفتا منم گفتند نیکو

زهی نیکو گرو برخیز و رو تو
نیرزی نیم جو وقت گرو تو

اگر ارزندهٔ داری تو با خویش
نیرزی تو بنزد کس از آن بیش

ترا قیمت بعلمست و بکردار
تو همچون من در افزودی بگفتار

بقدر آن که علم و کار داری
بدان ارزی بدان مقدار داری

فشاندم در معنی بر تو بسیار
ولی کی کور بیند در شهوار

تو چون نرگس همه چشمی نه بینا
چو سیسنبر همه گوشی نه شنوا

تو این ساعت که عقل و هوش داری
نه بنیوشی سخن نه گوش داری

در آن ساعت که عقل و هوش شد پاک
مگر خواهی شنودن مرده در خاک

«عطار نیشابوری»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir