هوش مصنوعی:
این متن درباره زنی پارسا است که شوهرش به سفر رفته و او در تنگدستی به سر میبرد. وقتی کسی به او طعنه میزند که چگونه بدون شوهر و بدون نان و پول زندگی میکند، زن پاسخ میدهد که تنها نیست و به لطف خداوند روزیرسان، روزی خود را دریافت میکند. سپس او به مرد طعنهزننده میگوید که او و همسرش شایستهتر از این حرفها هستند و این مشکلات بلاهایی هستند که باید تحمل کنند.
رده سنی:
12+
متن دارای مفاهیم اخلاقی و مذهبی است که برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و آموزنده است. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان کمسنوسال پیچیده باشد.
الحکایه و التمثیل
زنی بد پارسا، شویش سفر کرد
نه شویی و نه برگی داشت در خورد ۱
یکی گفتش بتنهایی و خواری
نه نانی نه زری چون میگذاری ۲
زنش گفتا که تنها نیستم من
که اندر قربت مولیستم من ۳
مرا بی شوی روزی به شود راست
که روزی خواره شد روزی ده اینجاست ۴
تو ای مرد از زنی کم مینمایی
چنینی و آی تو در وا چرایی ۵
زناشایست و شایست من و تو
بلاست این بیش وایست من و تو ۶
نه شویی و نه برگی داشت در خورد ۱
یکی گفتش بتنهایی و خواری
نه نانی نه زری چون میگذاری ۲
زنش گفتا که تنها نیستم من
که اندر قربت مولیستم من ۳
مرا بی شوی روزی به شود راست
که روزی خواره شد روزی ده اینجاست ۴
تو ای مرد از زنی کم مینمایی
چنینی و آی تو در وا چرایی ۵
زناشایست و شایست من و تو
بلاست این بیش وایست من و تو ۶
قالب: مثنوی
تعداد ابیات: ۶
۴۲۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:الحکایه و التمثیل
گوهر بعدی:الحکایه و التمثیل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
