الحکایه و التمثیل

حکایت کرد ما را نیک خواهی
که در راه بیابان بود چاهی ۱

از آن چه آب می‌جستم که ناگاه
فتاد انگشتری از دست در چاه ۲

فرستادم یکی را زیر چه سار
که چندانی که بینی زیر چه بار ۳

همه در دلو کن تا برکشم من
بود کانگشتری بر سر، کشم من ۴

کشیدم چند دلو بار از چاه
فراوان بار جستم بر سر راه ۵

یکی سنگ سیه دیدم در آن خاک
چو گویی شکل او بس روشن و پاک ۶

برافکندم که تا سنگی گران هست
ز دستم بر زمین افتاد وبشکست ۷

دو نیمه گشت و کرمی از میانش
برآمد سبز برگی در دهانش ۸

زهی منعم که در پروردگاری
میان سنگ کرمی را بداری ۹

بچاه تیره در راه بیابان
میان سنگ کرمی را نگه بان ۱۰

حریصا لطف رزاقی او بین
عطا و نعمت باقی او بین ۱۱