هوش مصنوعی: شاعر از معشوق می‌خواهد که گاهی با ناله‌های سحرگاهی و گاهی با یک آه، او را بیخود کند و سپس به خود بازگرداند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد و درک کامل آن نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۵۶ - گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی

گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی
گه تشریفم برای یک آه دهی ۱

زان میخواهم بیخودی خویش که تو
بیخود کنی آنگاه بخود راه دهی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۵ - چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - در ملک دو کون پادشاهی میکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.