شماره ۱ - ای پاکی تو منزّه از هر پاکی شماره ۲ - در وصفِ تو، عقل، طبعِ دیوانه گرفت شماره ۳ - ای هشت بهشت، یک نثارِ درِ تو شماره ۴ - وصفت نه به اندازهٔ عقلِ کَهُن است شماره ۵ - جان، محو شد و به هیچ رویت نشناخت شماره ۶ - دل زنده شود کز تو حیاتی طلبد شماره ۷ - عقلی که جهان کمینه سرمایهٔ اوست شماره ۸ - وصف تو که سرگشتهٔ او هر فلکی است شماره ۹ - بر وصف تو دستِ عقل دانانرسد شماره ۱۰ - ای از تو فلک بی خور و بی خواب شده شماره ۱۱ - خورشید، که او زیر و زبر میگردد شماره ۱۲ - عالم که فنای محض، سرمایهٔ اوست شماره ۱۳ - هر دل که ز لطف تو نشان یابد باز شماره ۱۴ - هر نقطه که در دایرهٔ قسمت تست شماره ۱۵ - هم گوهر بحر لطف بیپایانی شماره ۱۶ - نه عقل به کُنْهِ لایزال تو رسد شماره ۱۷ - نه عقل، بدان حضرت جاوید رسد شماره ۱۸ - آنجا که تویی هیچ مبارز نرسد شماره ۱۹ - نه لایق کوی تست سیری که بود شماره ۲۰ - گر با تو به هم دگر نباشد چه بود شماره ۲۱ - ای غیر تو درهمه جهان موئی نه شماره ۲۲ - کس نیست که در دو کون ما دون تونیست شماره ۲۳ - ای پیش تو صد هزار جان یک سرِ‌موی شماره ۲۴ - در وصف تو عقل و دانش مانرسد شماره ۲۵ - در معرفت تو دم زدن نقصان است شماره ۲۶ - گردون زتو، بی سر و بنی بیش نبود شماره ۲۷ - یک لحظه که در گفت و شنید آئی تو شماره ۲۸ - بی تو به وجود آرمیدن نتوان شماره ۲۹ - از بس که در انتظار تو گردون گشت شماره ۳۰ - در مُلکتِ تو نیست دویی، ای همه تو شماره ۳۱ - یا رب! همه اسرار، تو میدانی تو شماره ۳۲ - ذاتت ز ازل تا به ابد قائم بس شماره ۳۳ - کو عقل که در ره تو پوید آخر شماره ۳۴ - ای عین بقا! در چه بقائی که نهای شماره ۳۵ - در ذات تو سالها سخن راندهایم شماره ۳۶ - در راه تو معرفت خطا دانستیم شماره ۳۷ - کو چشم که ذرّهای جمالت بیند شماره ۳۸ - اسرار تو در حروف نتواند بود شماره ۳۹ - ای آن که ز کفر، دین، تو بیرون آری شماره ۴۰ - عالم که پر از حکمتِ تو میبینم شماره ۴۱ - ای رحمت و جودِ بینهایت از تو شماره ۴۲ - ای شمّهٔ لطف تو بهشت افروزی شماره ۴۳ - هم بر کف ودود، مُلْک بتوانی راند شماره ۴۴ - ای آن که کمال خرده دانان دانی شماره ۴۵ - ای آن که به حکم، ملک میرانی تو شماره ۴۶ - جان حمد تو از میانِ جان میگوید شماره ۴۷ - گر دست دهد غم تو یک دم، آن به شماره ۴۸ - هم در بر خود خواندگان داری تو شماره ۴۹ - ای گم شده دیوانه وعاقل، در تو شماره ۵۰ - هم عقل ز کُنْه تو نشان میجوید شماره ۵۱ - چون نیست کسی در دو جهان دمسازت شماره ۵۲ - چون حاضر غایبی فغان بر چه نهم شماره ۵۳ - ای خلق دو کون ذکر گویندهٔ تو شماره ۵۴ - ای آن که چنانکه مصلحت میدانی شماره ۵۵ - چون ذُلِّ من از من است و چون عزّ از تو شماره ۵۶ - گه تحفه به نالهٔ سحرگاه دهی شماره ۵۷ - در ملک دو کون پادشاهی میکن شماره ۵۸ - ای در دلِ من نشسته جانی یا نه شماره ۵۹ - ملکِ غم تو هر دو جهان بیش ارزد شماره ۶۰ - جانا دایم میان جان بودی تو شماره ۶۱ - هر قطره به کُنْهِ دُرِّ دریا نرسد شماره ۶۲ - سی سال به صد هزار تک بدویدیم شماره ۶۳ - کردم تک و پوی بی عدد بسیاری شماره ۶۴ - ای خورده غم تو یک به یک چندینی شماره ۶۵ - جانها چو ز شوق تو بسوزند همه شماره ۶۶ - جان از طلب روی تو آبی گردد شماره ۶۷ - دل خون کن اگر سَرِ بلای تو نداشت شماره ۶۸ - کاری که ورای کفر و دین میدانم شماره ۶۹ - هرجان که طریق پردهٔ راز نیافت شماره ۷۰ - از سرِّ تو هر که با نشان خواهد بود شماره ۷۱ - گم گشتن خود، از تونشان بس بودم شماره ۷۲ - بی یادِ تو دل چو سایه در خورشید است شماره ۷۳ - چون مونسِ من ز عالم اندوه تو بود شماره ۷۴ - ای عقل شده در صفت ذات تو پست شماره ۷۵ - چون عفو تو میتوان مسلم کردن شماره ۷۶ - گر فضلِ تو عقل را یقین مینشود شماره ۷۷ - یک ذره هدایتِ تو می‌باید و بس شماره ۷۸ - چون دردِ تو چاره ساز آمد جان را شماره ۷۹ - جانا که به جای تو تواند بودن شماره ۸۰ - من بی تو دمی قرار نتوانم کرد شماره ۸۱ - چون بیخبرم که چیست تقدیر مرا شماره ۸۲ - نه در صفِ صادقان قراری دارم شماره ۸۳ - یا رب ما را راندهٔ درگاه مکن شماره ۸۴ - روئی که به روز پنج ره میشوئیم شماره ۸۵ - زان روز که از عدم پدید آمدهایم شماره ۸۶ - یا رب چو به صد زاری زار آمدهایم شماره ۸۷ - ای دایرهٔ حکم تو سرگردانی شماره ۸۸ - ای آن که همه گشایش بندِ منی شماره ۸۹ - سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا شماره ۹۰ - ای جانِ من سوخته دل زندهٔ تو شماره ۹۱ - یا رب تو مرا مدد کن از یارِی خویش شماره ۹۲ - از هیبت تو این دل غم خواره بسوخت شماره ۹۳ - ای یادِ تو مرهم دل خستهٔ من شماره ۹۴ - یا رب غم تو چگونه تقدیر کنم شماره ۹۵ - هم حلهٔ فضل در برم میداری شماره ۹۶ - ای بندگی تو پادشاهی کردن شماره ۹۷ - یا رب جان را بیم گنه کاران هست شماره ۹۸ - گر من به هزار اهرمن مانم باز شماره ۹۹ - ای در هر دم دو صد جهان پر چاره شماره ۱۰۰ - جان دردو جهان کسی بجای تو نداشت شماره ۱۰۱ - هم درد توام مایهٔ درمان بودست شماره ۱۰۲ - یا رب! برهان زنفس دشمن صفتم شماره ۱۰۳ - تا چند تنم پردهٔ بیچارگیم شماره ۱۰۴ - چون جملهٔ راه، کاروان من و تست شماره ۱۰۵ - کو دل که بلای روزگارِ تو کشد شماره ۱۰۶ - یا رب به حجاب زین جهانم نبری شماره ۱۰۷ - میآیم و با دلی سیه میآیم شماره ۱۰۸ - یا رب چو مرا ز نفسِ خود سود نبود شماره ۱۰۹ - ای هفت زمین و آسمانها ز تو پُر شماره ۱۱۰ - گر من زگنه توبه کنم بسیاری شماره ۱۱۱ - نه در بتری نه در بهی میمیرم