هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که جانها از عشق به معشوق میسوزند و از هستی خود چشم میپوشند. در حضور معشوق که مانند آفتاب پرتوافکن است، جانها همچون ستارگان در روز روشن و تابان میشوند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شعری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۶۵ - جانها چو ز شوق تو بسوزند همه
جانها چو ز شوق تو بسوزند همه
از هستی خود دیده بدوزند همه ۱
در حضرت تو که آفتاب قدم است
جانها چو ستارگان به روزند همه ۲
از هستی خود دیده بدوزند همه ۱
در حضرت تو که آفتاب قدم است
جانها چو ستارگان به روزند همه ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۴ - ای خورده غم تو یک به یک چندینی
گوهر بعدی:شماره ۶۶ - جان از طلب روی تو آبی گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
