هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر بیان میکند که در عشق به معشوق، شادی و غم برایش معنایی ندارد و وجود خود را در برابر این عشق، هیچ میپندارد. او تمام حیلهها و تلاشهایش را آزموده و در پایان دریافته که همهی آنها بیارزش و پوچ بودهاند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد و نیاز به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری دارد.
شماره ۱۰۰ - در عشق توام شادی و غم هیچ نبود
در عشق توام شادی و غم هیچ نبود
پندار وجودم چو عدم هیچ نبود ۱
هر حیله که بود کردم و آخر کار
معلومم شد کان همه هم هیچ نبود ۲
پندار وجودم چو عدم هیچ نبود ۱
هر حیله که بود کردم و آخر کار
معلومم شد کان همه هم هیچ نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - چون باز دلم غمِ ترا زقّه نهاد
بعدی:باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
