هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از عشق عمیق خود سخن میگوید و بیان میکند که چگونه در این راه تمام وجودش را فدا کرده و حتی از همه دنیا روی گردانده است. در نهایت، وقتی به نتیجهای نرسیده، به نیستی و عدم روی آورده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، تمایل به نیستی و عدم میتواند برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۴۶ - در عشق تو زاری وندم آوردیم
در عشق تو زاری وندم آوردیم
بر قُبّهٔ افلاک علم آوردیم ۱
وآخر چو وجود سدِّ دولت دیدیم
روی از همه عالم به عدم آوردیم ۲
بر قُبّهٔ افلاک علم آوردیم ۱
وآخر چو وجود سدِّ دولت دیدیم
روی از همه عالم به عدم آوردیم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۵ - در عشق تو رازی و نیاز آوردیم
گوهر بعدی:شماره ۴۷ - ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
