شماره ۱ - آنها که در این پرده سرایند پدید شماره ۲ - هرچیز که آن برای ما خواهد بود شماره ۳ - تا هستی تو نصیب میخواهد جست شماره ۴ - تا نفس کم و کاست نخواهد آمد شماره ۵ - آن را که درین دایره جانی عجب است شماره ۶ - هرگه که بدان بحر محقّق برسی شماره ۷ - گر اول کار، آتش افزون گردد شماره ۸ - فانی شده، تا بود، مشوّش نشود شماره ۹ - عاشق ز کسی نکاهد و نفزاید شماره ۱۰ - چندین امل تو ای دل غافل چیست شماره ۱۱ - تا کی گردی ای دل غمناک به خون شماره ۱۲ - ای دل همگی خویش در جانان باز شماره ۱۳ - هم راه تن و هم ره جان او گیرد شماره ۱۴ - گر در هیچی مایهٔ شادی و بقاست شماره ۱۵ - دلشاد مشو ز وصل اگر در طربی شماره ۱۶ - مرد آن باشد که هر نفس پاکتر است شماره ۱۷ - آن بهٔ که زخود کرانه بینی خود را شماره ۱۸ - گر مرد رهی ز ننگ خود پاک بباش شماره ۱۹ - تا چند به خود درنگری چندینی شماره ۲۰ - آن به که ز عقل خود جنون یابی باز شماره ۲۱ - گر میخواهی که بازیابی این راز شماره ۲۲ - اول باری پشت به آفاق آور شماره ۲۳ - آنجا که روی به پا و سر نتوان رفت شماره ۲۴ - عاشق شدن مرد زبون آمدنست شماره ۲۵ - گر تو بر او ز تنگ دستی آئی شماره ۲۶ - گر از همگی خویشتن فرد شوی شماره ۲۷ - آنرا که نظر در آن جهان باید کرد شماره ۲۸ - چون نیستی تو محض اقرار بود شماره ۲۹ - یا شادی دو کون غم انگار همه شماره ۳۰ - گر فقر شود ای که چه خوش خواهد بود شماره ۳۱ - راهی که درو پای ز سر باید کرد شماره ۳۲ - آن جوهر پوشیده به هر جان نرسد شماره ۳۳ - از پس منشین یک دم و در پیش مباش شماره ۳۴ - تا کی باشی بی سر و بن، هیچ مباش شماره ۳۵ - آن به که همی سوزی و پیدا نکنی شماره ۳۶ - گر تو همه داری همه در آتش باش شماره ۳۷ - گر بودِ خود از عشق نبودی بینی شماره ۳۸ - گر با من خویش خاک این در آئی شماره ۳۹ - گاهی ز خیال دلبر آئی زنده شماره ۴۰ - ای مانده به جان این جهانی زنده شماره ۴۱ - تا هیچ وجود و عدمت میماند شماره ۴۲ - پیوسته به چشم دل نظر باید کرد شماره ۴۳ - در قرب تو گر هست دل دیوانهست شماره ۴۴ - در عشق تو سودا و جنون بنهادیم شماره ۴۵ - در عشق تو رازی و نیاز آوردیم شماره ۴۶ - در عشق تو زاری وندم آوردیم شماره ۴۷ - ما هر دو جهان زیر قدم آوردیم شماره ۴۸ - گر ما همگی خویش چون ذرّه کنیم شماره ۴۹ - جانا ز غم عشق تو جانم خون شد شماره ۵۰ - تا شد دلم از بوی می عشق تو مست شماره ۵۱ - با هستی خویش داوری خواهم کرد شماره ۵۲ - جانا چو ره تو راه ذُلّ و عِزْ نیست شماره ۵۳ - در بحر فنا به آب در خواهم شد شماره ۵۴ - بنگر که چه غم بیتو کشیدم آخر شماره ۵۵ - در عشق نشان و خبر من برسید شماره ۵۶ - دل از طمع خام چنان بریان شد شماره ۵۷ - هر لحظه دهد عشق توام سرشوئی شماره ۵۸ - گفتم: ز فناء خود چنانم که مپرس شماره ۵۹ - هر لحظه ز عشق در سجودی دگرم شماره ۶۰ - سر تا پایم نقطهٔ آرام کنید شماره ۶۱ - از بس که دلم به بینشان داشت نیاز شماره ۶۲ - وقتست که بیزحمت جان بنشینم شماره ۶۳ - از ننگ وجودم که رهاند بازم شماره ۶۴ - بی جان و تنم جان و تنم میباید شماره ۶۵ - خوش خواهدبود، اگر فنا خواهد بود