هوش مصنوعی:
شاعر از وجود خود احساس ننگ میکند و آرزو میکند که از آن رها شود. او بیان میکند که تنها زمانی میتواند به وجود خود ببالد که وجودش را به دیگری (احتمالاً معشوق یا خدا) بسپارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۶۳ - از ننگ وجودم که رهاند بازم
از ننگ وجودم که رهاند بازم
تا من ز وجود با عدم پردازم ۱
هرگه که وجود خود بدو در بازم
آن دم به وجود خود سزد گر نازم ۲
تا من ز وجود با عدم پردازم ۱
هرگه که وجود خود بدو در بازم
آن دم به وجود خود سزد گر نازم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۲ - وقتست که بیزحمت جان بنشینم
گوهر بعدی:شماره ۶۴ - بی جان و تنم جان و تنم میباید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
