هوش مصنوعی:
شاعر از دل بیقرار خود میگوید که آرامش میجوید، اما در آشفتگی و تاریکی موهای معشوق گم میشود. او تشبیه میکند که گویی چشمهٔ زندگی در این تاریکی ناپدید شده است.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مضامین عاشقانه و استعارههای شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیقتر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۳۶ - بیچاره دلم که راحت جان میجست
بیچاره دلم که راحت جان میجست
جمعیت ازان زلف پریشان میجست ۱
در تاریکی زلف تو فانی گشت
کز تاریکی چشمهٔ حیوان میجست ۲
جمعیت ازان زلف پریشان میجست ۱
در تاریکی زلف تو فانی گشت
کز تاریکی چشمهٔ حیوان میجست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۵ - زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
گوهر بعدی:شماره ۳۷ - هم شیوهٔ سودای تو نتوان دانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
