هوش مصنوعی:
شاعر از ناامیدی و اشتباه خود در ارزیابی ارزشها میگوید. او فکر میکرد آزاد و ثروتمند است، اما در نهایت متوجه شد آنچه ارزشمند میپنداشت، بیارزش بوده است.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و ناامیدی در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، درک مفهوم ارزشهای واقعی در مقابل ارزشهای پنداشته نیاز به تجربه و بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۳ - بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت ۱
بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدید
جز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت ۲
با دست تهی کیسهٔ پر میپنداشت ۱
بسیار دُر افشاند ولیکن چو بدید
جز مُهره نبود آنچه دُر میپنداشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲ - دردا که غرور بود و بسیاری بود
گوهر بعدی:شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
