هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عمری که صرف تلاش و جستوجو کرده است سخن میگوید. او تمام عمر خود را به دنبال علم و دانش بوده، اما در پایان به این نتیجه رسیده که همه چیز تنها پندار و تصور بوده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، لحن تأملبرانگیز و اندوهگین آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۴ - مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود ۱
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود ۲
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود ۱
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۷۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.