هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از ناپایداری و بی‌وفایی دنیا سخن می‌گوید و احساس غربت و بی‌پناهی خود را در این جهان بیان می‌کند. او دنیا را به خانه‌ای تاریک و نامأنوس تشبیه می‌کند و از کمبودهای آن می‌نالد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و نگاه انتقادی به دنیا نیاز به بلوغ فکری دارد.

شماره ۶۴ - رفتم که بنای عمر نامحکم بود

رفتم که بنای عمر نامحکم بود
وین تیره سرای، سخت نامحرم بود ۱

پندار که سوزنی ز عیسی گم گشت
و انگار که ارزنی ز دنیا کم بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۹۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۳ - امروز منم نشسته نه نیست نه هست
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - رفتم خط عشق وبندگی نادیده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.