شماره ۱ - چون نشنودی ز یک مسافر که چه بود شماره ۲ - گاه از سر طاعتی برون آیی تو شماره ۳ - خون شد همه جانها و جگرها همه ریش شماره ۴ - آن کس که تمام متّقی خواهد بود شماره ۵ - چندان که ز مرگ میبگویم دل را شماره ۶ - گر تن گویم عظیم سست افتادست شماره ۷ - چون خواهد بود در کمین افتادن شماره ۸ - گر دل بر امید رهنمون بنشیند شماره ۹ - پیوسته چو ابر این دل بیخویش که هست شماره ۱۰ - عمری که ز رفتنش چنین بیخبرم شماره ۱۱ - دیرست که جان خویشتن میسوزم شماره ۱۲ - گاهی ز غم نفس وخرد میگریم شماره ۱۳ - زان میترسم که در بلام اندازند شماره ۱۴ - تن کیست که سرنگون همی باید کرد شماره ۱۵ - گفتم شب و روز از پی این کار شوم شماره ۱۶ - چون نیست طریقی که به مقصود رسم شماره ۱۷ - تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز شماره ۱۸ - در هر دو جهان یک تنهای میجویم شماره ۱۹ - جان رفت و ندید محرمی در همه عمر شماره ۲۰ - از مال جهان جز جگری ریشم نیست شماره ۲۱ - اشکم پس و پیش منزلم بگرفته‌ست شماره ۲۲ - تا کی بینم به هر دمی تیماری شماره ۲۳ - نه از تن خود به هیچ خشنودم من شماره ۲۴ - ای تن ز زمانه سر نگون مینشوی شماره ۲۵ - چون نیست سری این غم بیپایان را شماره ۲۶ - چون من بگذشتهام بجان زین دو سرا شماره ۲۷ - امروز منم خسته ازین بحر فضول شماره ۲۸ - آن مرغ که بود از می معنی مست شماره ۲۹ - جانا چو به نیستی فتادم برهم شماره ۳۰ - گه گم شدهٔ هزار کارم داری شماره ۳۱ - جز غوّاصی هوس ندارم چکنم شماره ۳۲ - چون دل ز طلب در ره جانان استاد شماره ۳۳ - یک ذره چو آن حکم دگرگون نشود شماره ۳۴ - دیرست که دور آسمان میگردد شماره ۳۵ - از واقعهٔ روز پسین میترسم شماره ۳۶ - میترسم و بیقیاس میترسم من شماره ۳۷ - چون پنجه سال خویشتن را کُشتم شماره ۳۸ - چون روی به پنجاه و به شصت آوردیم شماره ۳۹ - گر هیچ ندیدم من و گر دیدم من شماره ۴۰ - دردا که جوانی ز بَرَم دور رسید شماره ۴۱ - شد عقل ز دست و سخت مضطر افتاد شماره ۴۲ - آن رفت که عیشِ این جهانی خوش بود شماره ۴۳ - تا کی به هوس چارهٔ بهبود کنیم شماره ۴۴ - دردا که ز خواب بس دل غافل ما شماره ۴۵ - افسوس که بی فایده فرسوده شدیم شماره ۴۶ - جان را خطرِ روزِ پسین بایددید شماره ۴۷ - تا در بُنِ بحر عشق غرقاب شدیم شماره ۴۸ - دردا که ز دُردی جهان مَست شدیم شماره ۴۹ - رفتیم و نبود هیچ کس محرم ما شماره ۵۰ - ای دل همه را بیازمودیم و شدیم شماره ۵۱ - گه دستخوشِ زمانه خواهیم شدن شماره ۵۲ - از آز و طمع بیخور و خفتیم همه شماره ۵۳ - هرگز ره دین براستی نسپردیم شماره ۵۴ - کو تن که ز پای در فتادست امروز شماره ۵۵ - از عمر گذشته عبرتی بیش نماند شماره ۵۶ - چون رفتن جان پاک آمد در پیش شماره ۵۷ - دل در سر درد شد به درمان نرسید شماره ۵۸ - هم کار ز دست رفت در بی کاری شماره ۵۹ - دردا که دلم را تن بَطّال بکشت شماره ۶۰ - افسوس که روزگارم از دست بشد شماره ۶۱ - از گلشن دل نصیب من خار رسید شماره ۶۲ - چون لایق گنج نیست ویرانهٔ عمر شماره ۶۳ - امروز منم نشسته نه نیست نه هست شماره ۶۴ - رفتم که بنای عمر نامحکم بود شماره ۶۵ - رفتم خط عشق وبندگی نادیده شماره ۶۶ - کارم ز دل گرم و دم سرد گذشت شماره ۶۷ - شد عمر و دل از کرده پشیمان آمد شماره ۶۸ - آن شد که دلم را غمِ جانانی بود شماره ۶۹ - زین شیوه که ازعمر برآوردم گرد شماره ۷۰ - تن پست شد از درد اگر پست نبود شماره ۷۱ - افسوس که ناچار بمی باید مرد شماره ۷۲ - دل رفت و ز آتش طرب دود ندید شماره ۷۳ - هان ای دل خسته کاروان میگذرد شماره ۷۴ - عمری که گذشت زود انگار نبود شماره ۷۵ - بنیاد جهان غرور و سوداست همه شماره ۷۶ - با این دلِ چون قیر چه خواهی کردن شماره ۷۷ - میپنداری که بیخبر بتوان زیست