هوش مصنوعی:
شاعر از دل پاک خود میگوید که به جای سیاه و سهمناک رفته و از گل و ابر میخواهد که بر سر خاکش بگریند و نخندند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شماره ۴۵ - جانا رفتم بر دل پاکم بگری
جانا رفتم بر دل پاکم بگری
بر جای سیاه سهمناکم بگری ۱
ای گل! چو شدم به خاک، تو نیز مخند
وی ابر بسی بر سر خاکم بگری ۲
بر جای سیاه سهمناکم بگری ۱
ای گل! چو شدم به خاک، تو نیز مخند
وی ابر بسی بر سر خاکم بگری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۴ - روزی که ز خاک من برون آید خار
بعدی:باب بیست و ششم: در صفت گریستن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.