هوش مصنوعی: شاعر از دل پاک خود می‌گوید که به جای سیاه و سهمناک رفته و از گل و ابر می‌خواهد که بر سر خاکش بگریند و نخندند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.

شماره ۴۵ - جانا رفتم بر دل پاکم بگری

جانا رفتم بر دل پاکم بگری
بر جای سیاه سهمناکم بگری ۱

ای گل! چو شدم به خاک، تو نیز مخند
وی ابر بسی بر سر خاکم بگری ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۶۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۴ - روزی که ز خاک من برون آید خار
بعدی:باب بیست و ششم: در صفت گریستن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.