هوش مصنوعی:
شاعر در این متن بیان میکند که اگر دلش خود را میشناخت و میدانست که او کیست، زندگی شیرینتری داشت. همچنین آرزو میکند که اگر تشنگی دلش پایان نمییافت، چشمی داشت که میتوانست به اندازهی کافی بگرید.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی عمیق است که درک آنها ممکن است برای سنین پایینتر دشوار باشد.
شماره ۷ - گر دل بشناختی که من کیستمی
گر دل بشناختی که من کیستمی
سبحان اللّه چگونه خوش زیستمی ۱
ای کاش که گر تشنگی دل ننشست
چشمی بودی که سیر بگریستمی ۲
سبحان اللّه چگونه خوش زیستمی ۱
ای کاش که گر تشنگی دل ننشست
چشمی بودی که سیر بگریستمی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶ - این شیوه مصیبت که مرا اکنون است
گوهر بعدی:شماره ۸ - گر جان گویم جای خرابش بنماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
