هوش مصنوعی: شاعر از غم و خواری خود می‌گوید که مانند موی تن و خاک کوچه است. او احساس می‌کند که حتی در چشم دیگران دیده نمی‌شود، زیرا چشمانش از اشک پوشیده شده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، بیان غم و اندوه ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.

شماره ۲۸ - جانا!‌غم تو با تن چون مویم داشت

جانا!‌غم تو با تن چون مویم داشت
وز بس خواری چو خاک در کویم داشت ۱

من نیز به چشم بر نیایم هرگز
چشمم ز سرشک دست بر رویم داشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۷۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۷ - تن خاک نشین چشم یار آمده گیر
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.