هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد و رنج درونی خود میگوید که مانند شمع در آتش سوخته و آرامش خود را از دست داده است. او از گریههای فراوان خود سخن میگوید که باعث شده چشمانش مانند ابر بارانی شود و از دید مردم پنهان بماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که درک آن برای سنین پایینتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'شمع' و 'ابر' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹ - چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
چون شمع، ز بس سوز، خور و خوابم شد
و آرام و قرار دلِ پرتابم شد ۱
از بس که ز دیده ریختم آب چو ابر
از دیده ز پیش مردمان آبم شد ۲
و آرام و قرار دلِ پرتابم شد ۱
از بس که ز دیده ریختم آب چو ابر
از دیده ز پیش مردمان آبم شد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - جانا!غم تو با تن چون مویم داشت
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - تا کی ز تو روی بر زمین باید داشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
