هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر بیان میکند که دل انسان مانند مرغی است که توانایی پرواز در دو جهان را دارد و نیازی به خروج از آشیان خود ندارد. این متن بر عظمت و توانایی دل انسان تأکید دارد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در متن برای درک و تجزیه و تحلیل، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۱ - دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست ۱
چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل
بیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست ۲
در پرده بدارش که جز او را عزّ نیست ۱
چون هر دو جهان به زیر پر دارد دل
بیرون شدنش ز آشیان هرگز نیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - دوش آمد و گفت: گِردِ اِعزاز مگرد
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
