هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از بیثباتی و ناپایداری زندگی سخن میگوید و توصیه میکند که با آرامش و رضایت زندگی کنیم، زیرا به غیر از این حالتی نخواهیم رسید.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در متن ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲ - دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
دوش آمد و گفت: بی یقین مینرسی
گاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی ۱
ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باش
ماییم همه به جز چنین مینرسی ۲
گاهی ز فلک گه ز زمین مینرسی ۱
ساکن شو و تن فرو ده و خوش دل باش
ماییم همه به جز چنین مینرسی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - دوش آمد و گفت: مرغِ دل عاجز نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - دوش آمد و گفت: خویش را دشمن باش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
