هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از گفتگوی خود با دوش (شب) میگوید که به مردم دوراندیش هشدار میدهد که از خود چیزی جز هیچ نمییابند. همچنین اشاره میکند که نمیتوان این پرده (پردهی حقیقت یا راز هستی) را کنار زد و اگر هم چنین شود، تنها خود و خویشتن باقی میماند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۹ - دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
از خویش به جز هیچ نیابد کم و بیش ۱
می بر نتوان گرفت این پرده ز پیش
گر برگیرم ز خویش من مانم و خویش ۲
از خویش به جز هیچ نیابد کم و بیش ۱
می بر نتوان گرفت این پرده ز پیش
گر برگیرم ز خویش من مانم و خویش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۸ - دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
گوهر بعدی:شماره ۳۰ - دی گفت: کجا شدی،چنین میباید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
