هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از دلتنگی و نالههای بیپاسخ در دنیا سخن میگوید. هر ذرهای در جهان فریاد میزند که صدایش شنیده نشده است. این احساس غم و اندوه در سراسر متن مشهود است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شاعرانه و استعاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۸ - دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
دی میشد و دل رها نمیکرد به کس
برخاسته صد فغان هر گوشه که بس ۱
امروز همی آمد و هر ذرّه که هست
فریاد همی کرد که فریادم رس ۲
برخاسته صد فغان هر گوشه که بس ۱
امروز همی آمد و هر ذرّه که هست
فریاد همی کرد که فریادم رس ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷ - دل دوش ز لعلِ همچو قندش میسوخت
گوهر بعدی:شماره ۲۹ - دوش آمد و گفت: مردمِ دوراندیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
