هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر زیبایی چهره‌ی معشوق را با ماه و خورشید مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که حتی ماه و خورشید نیز در برابر زیبایی معشوق کم‌می‌آورند. ماه قطره‌ای از آب روی معشوق را ندارد و خورشید که تمام جهان را روشن می‌کند، از تاب نگاه کردن به روی معشوق زرد می‌شود.
رده سنی: 12+ این شعر حاوی مضامین عاشقانه‌ی کلاسیک است و درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات دارد. برای کودکان زیر 12 سال ممکن است قابل درک نباشد.

شماره ۱۲ - چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت

چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
یک ذرّه ز آفتاب روی تو نداشت ۱

خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوست
شد زرد از آنکه تابِ روی تو نداشت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱ - ای پیش تو سرو و ماه پیوسته رهی
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - گر پرده ز روی دلستان برگیری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.