هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر غم و اندوه ناشی از دوری از معشوق است. شاعر میگوید که وقتی معشوق، که نور چشم اوست، از نظر دور میشود، دیگر دلیلی برای دیدن دنیا باقی نمیماند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابلدرک نباشد.
شماره ۳۴ - آن روز که روی دلستان نتوان دید
آن روز که روی دلستان نتوان دید
از بینایی نام ونشان نتوان دید ۱
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید ۲
از بینایی نام ونشان نتوان دید ۱
او مردم چشم ماست چون میبرود
شک نیست که بعد ازین جهان نتوان دید ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۳ - بگشاده رخ و بسته قبا میآید
گوهر بعدی:شماره ۳۵ - شرطِ رَهِ عشق چیست، درخون گشتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
