شماره ۲۱ - دردی که مرا در دل بی درمان است

دردی که مرا در دل بی درمان است
یک ذرّه ز دل کم نشود تا جان است ۱

گر دردِ دلِ خلقِ جهان جمع کنند
دردِ دلِ من یک شبه صد چندان است ۲