هوش مصنوعی:
شاعر از طلوع صبح و پایان شب میگوید و مخاطب را به بیداری و نوشیدن شراب دعوت میکند. او اشاره میکند که صبحها بسیار میآیند، اما ما به جای توجه به زیباییهای زندگی، به خاک (مرگ یا اندوه) مینگریم.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آنها به بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، اشاره به مینوشی ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب باشد.
شماره ۵۶ - چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
چون صبح دمید ودامن شب شد چاک
برخیز و صبوح کن چرائی غمناک ۱
می نوش دمی که صبح بسیار دمد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک ۲
برخیز و صبوح کن چرائی غمناک ۱
می نوش دمی که صبح بسیار دمد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵ - جانا گل بین جامهٔ چاک آورده
گوهر بعدی:شماره ۵۷ - صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
