شماره ۱ - ما رندان را حلقه به گوش آمدهایم شماره ۲ - ما خرقهٔ رسم، از سرانداختهایم شماره ۳ - تا دل به غم عشق تو در خواهد بود شماره ۴ - زانگه که مرا عشق تودرکار آورد شماره ۵ - در عشق تو دین خویش نو خواهم کرد شماره ۶ - سودای توام بیدل و دین میخواهد شماره ۷ - آن رفت که گفتمی من از زهد سخن شماره ۸ - معشوقه نه سر،‌نه سروری میخواهد شماره ۹ - چون با سرو دستار نمیپردازم شماره ۱۰ - در عشق بزرگیم به خردی بدهم شماره ۱۱ - ترسابچهای که توبه بشکست مرا شماره ۱۲ - نه در سرِ من سَرِسری بینی تو شماره ۱۳ - تا در بُنهٔ خویش مقام است ترا شماره ۱۴ - تا چند ز زاهد ریائی آخر شماره ۱۵ - از بس که دلم بسوخت زین کاردرشت شماره ۱۶ - زین دَرد که جز غصهٔ جان میندهد شماره ۱۷ - گر زهد کنی سوز وگدازت ببرد شماره ۱۸ - خواهی که ز خود به رایگان باز رهی شماره ۱۹ - خون شد جگرم بیار جام ای ساقی شماره ۲۰ - از تفِّ دلم می به صباح ای ساقی شماره ۲۱ - شمع است و شراب و ماهتاب ای ساقی شماره ۲۲ - همچون من و تو علی الیقین ای ساقی شماره ۲۳ - دل گشت ز معصیت سیاه ای ساقی شماره ۲۴ - هم سبزهٔ سرمست برُست ای ساقی شماره ۲۵ - چون گل بشکفت در بهار ای ساقی شماره ۲۶ - تاکی شوم از زمانه پست ای ساقی شماره ۲۷ - سلطان، تو، به می دهندگی ای ساقی شماره ۲۸ - تا کی گوئی ز چار و هفت ای ساقی شماره ۲۹ - گل روی نمود از چمن ای ساقی شماره ۳۰ - پر کن شکمی به اشتها ای ساقی شماره ۳۱ - تا چند ازین بی خبران ای ساقی شماره ۳۲ - هرگز نه جهانِ کهنه نو خواهد شد شماره ۳۳ - برخاست دلم، چوباده در خم بنشست شماره ۳۴ - وقت است که در بر آشنایی بزنیم شماره ۳۵ - ترسم که چو پیش ازین کم از کم نرسیم شماره ۳۶ - ای هم نفسان فعل اجل میدانید شماره ۳۷ - خوش باش دلا که نیک وبد میبرسد شماره ۳۸ - بر چهرهٔ گل شبنم نوروز خوشست شماره ۳۹ - چون پرتو شمع بر شراب است امشب شماره ۴۰ - چون گل بشکفت ساعتی برخیزیم شماره ۴۱ - گر سبز خطی است، گوشهای خالی گیر شماره ۴۲ - بر آب روان و سبزه ای شمع طراز شماره ۴۳ - مهتاب به نور دامن شب بشکافت شماره ۴۴ - چون عهده نمیکند کسی فردا را شماره ۴۵ - ای دل چو درین راه خطرناک شوی شماره ۴۶ - بر روی گل از ابر گلاب است هنوز شماره ۴۷ - دل گرچه ز عمر پیش خوردی دارد شماره ۴۸ - روزی که بود روز هلاک من و تو شماره ۴۹ - ساقی به صبوحی می ناب اندر ده شماره ۵۰ - مائیم به عقل ناصواب افتاده شماره ۵۱ - خواهی که غم از دل تو یک دم بشود شماره ۵۲ - گل جلوه همی کند به بستان ای دوست شماره ۵۳ - بشکفت گل تازه به بستان ای دوست شماره ۵۴ - آن لحظه که از اجل گریزان گردیم شماره ۵۵ - جانا گل بین جامهٔ چاک آورده شماره ۵۶ - چون صبح دمید ودامن شب شد چاک شماره ۵۷ - صبح از پس کوه روی بنمود ای دوست شماره ۵۸ - هر روز برآنم که کنم شب توبه شماره ۵۹ - می خور که فلک بهر هلاک من و تو شماره ۶۰ - زان آتشِ تر که خیمه برکِشت زنند شماره ۶۱ - مهتاب افتاد در گلستان امشب شماره ۶۲ - مائیم به میخانه شده جمع امشب شماره ۶۳ - جانا! می ده که با دلی غمناکم شماره ۶۴ - زهرست غم این دل غمناک همه شماره ۶۵ - این نوحه که از چنگ کنون میآید شماره ۶۶ - مائیم و میی و مطربی مشکین خال شماره ۶۷ - برخیز که ماه میزند خیمه ز شب شماره ۶۸ - برخیز که کار ما چو زر خواهد شد شماره ۶۹ - یک دم به طرب بادهٔ خوش لَوْن دهید شماره ۷۰ - دل در غم همدمی بفرسود و نیافت شماره ۷۱ - تا چند درین مقام بیدادگران شماره ۷۲ - مخموران را پیالهٔ می در ده شماره ۷۳ - جانا! می خور که چون گل تازه شکفت شماره ۷۴ - چون جلوهٔ گل ز گلستان پیدا شد شماره ۷۵ - ای ترک قلندری شرابی در ده شماره ۷۶ - برخیز که گل کیسهٔ زر خواهد ریخت شماره ۷۷ - چندان که نگاه میکنم هر سوئی