هوش مصنوعی:
متن دربارهٔ گلی است که داستان بیخویشتنی را بیان میکند و افسانهای شیرین از سخن گفتن را روایت مینماید. گل به کودکی با دهانی پر از آتش تشبیه شده و ممکن است موسی باشد که میگوید «اَرِنِی» (مرا بنگر).
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «طفلی دهنی پُرآتش» و اشاره به موسی و عبارت «اَرِنِی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی ادبی دارد.
شماره ۴۹ - گل قصّهٔ بی خویشتنی خواهد گفت
گل قصّهٔ بی خویشتنی خواهد گفت
و افسانهٔ شیرین سخنی خواهد گفت ۱
گل کیست به طفلی دهنی پُرآتش
موسی است مگر او«اَرِنِی» خواهد گفت ۲
و افسانهٔ شیرین سخنی خواهد گفت ۱
گل کیست به طفلی دهنی پُرآتش
موسی است مگر او«اَرِنِی» خواهد گفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - چون شور ز گل در دل بلبل افتاد
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - با گل گفتم: چو چشم آن میدارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
