هوش مصنوعی:
شاعر از صبح میخواهد که با دمیدنش غمهایش را پراکنده نکند و اگر قصد آسیب زدن دارد، بر او ضربه نزند. همچنین اشاره میکند که گریههایش بیاثر شده و از صبح میخواهد که به رنجهایش نخندد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و اندوهآلود است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۲ - ای صبح مرو دم پراکنده مزن
ای صبح مرو دم پراکنده مزن
گر تیغ کشی بر من افکنده مزن ۱
از هر مژه سیلی دگرم میریزی
آبت ببرد گریهٔ من، خنده مزن ۲
گر تیغ کشی بر من افکنده مزن ۱
از هر مژه سیلی دگرم میریزی
آبت ببرد گریهٔ من، خنده مزن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۱۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - آوازِ خروس صبح در سمع افتاد
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - ای صبح چرا اسبِ ستیز انگیزی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
