هوش مصنوعی:
شاعر از شب طولانی و تاریک شکایت میکند و خود را به زلفِ جانان تشبیه میکند. او امیدوار است که شبِ سیاه مانند صبح خندان شود و خودش مانند دندان سپید گردد.
رده سنی:
15+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند «زلفِ جانان» و «زنگی سپید دندان» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۰ - تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
تا کی ز شبِ دراز گریان گردم
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم ۱
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم ۲
در تاریکی چو زلفِ جانان گردم ۱
گر زنگی شب، چو صبح، خندان گردد
من چون زنگی سپید دندان گردم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹ - ای صبح دمی به خنده بگشای لبی
گوهر بعدی:شماره ۲۱ - ای صبح! مدم، مخند و مپسند آخر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
