هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و دلبستگی خود سخن میگوید و حالات روحی خود را با تشبیههای زیبا مانند زلف مشوش و شمع سوخته بیان میکند. او از آشفتگی و سوزش عشق خود میگوید و این که چگونه این احساسات بر او تأثیر گذاشتهاند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیههای پیچیده و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد توسعه مییابد.
شماره ۱۴ - کارم که چو زلف تو مشوش دارم
کارم که چو زلف تو مشوش دارم
از دست بشد چگونه دل خوش دارم ۱
گر چون شمعم پای بر آتش چه عجب
زیرا که چو شمع سر در آتش دارم ۲
از دست بشد چگونه دل خوش دارم ۱
گر چون شمعم پای بر آتش چه عجب
زیرا که چو شمع سر در آتش دارم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - بر خویش بسی چو شمع بگریستهام
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - ای رفته به آسمان نفیرم بی تو
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
