هوش مصنوعی:
شاعر از غم و اندوه فراوان خود میگوید و خود را به شمعی تشبیه میکند که از عشق سوخته است. او از بیان تمام غمهایش ناتوان است و احساس میکند که این اندوهها تنها در شبهای طولانی قابل تحمل هستند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمانگیز است که درک آنها به بلوغ عاطفی و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'شمع سوخته' برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد.
شماره ۲۲ - از بس که ز غم سوختم ای شمع طراز
از بس که ز غم سوختم ای شمع طراز
چون شمع ز تو سوخته میمانم باز ۱
کوتاه کنم سخن که مینتوان گفت
غمهای دلم مگر به شبهای دراز ۲
چون شمع ز تو سوخته میمانم باز ۱
کوتاه کنم سخن که مینتوان گفت
غمهای دلم مگر به شبهای دراز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱ - جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - تادور فتادهام از آن نادره کار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
