هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از عشق و دلدادگی سخن میگوید و با استفاده از تصاویر زیبا مانند گره زلف، پروانه و شمع، احساسات عمیق خود را بیان میکند. او از فداکاری و سوختن در راه معشوق میگوید و دنیا را بدون رویت معشوق تاریک و بیارزش میداند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، این نوع شعرها معمولاً نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارند تا بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.
شماره ۲۱ - جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر
جان بر گرهِ زلفِ تو آموخته گیر
بی روی تو چشم از دو جهان دوخته گیر ۱
دل را که چو پروانه به پای افتادست
چون شمع اگر بسر برم سوخته گیر ۲
بی روی تو چشم از دو جهان دوخته گیر ۱
دل را که چو پروانه به پای افتادست
چون شمع اگر بسر برم سوخته گیر ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۰۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰ - در راه غمِ تو جسم و جوهر بنماند
گوهر بعدی:شماره ۲۲ - از بس که ز غم سوختم ای شمع طراز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
