هوش مصنوعی:
این متن به شب و سحر اشاره دارد و از شمع به عنوان نمادی از زندگی گذرا و پررنج استفاده میکند. شاعر بیان میکند که در هر لحظه رنجی جدید باید تحمل شود و عمری که امیدی به آن نیست، همچون شمع باید با درد و رنج به پایان برسد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان کمسنوسال دشوار است. همچنین، مضامین مرتبط با رنج و ناامیدی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن مناسب نباشد.
شماره ۶۹ - بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد ۱
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید بُرد ۲
در هر نفسی سوزِ دگر باید بُرد ۱
عمری که بدو چو شمع امیدی نیست
هم بر سر پای می بسر باید بُرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۸ - از دل غم دلفروز میباید دید
گوهر بعدی:شماره ۷۰ - شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
