هوش مصنوعی:
شعری که از سوختن و گریستن شمع سخن میگوید و آن را به زندگی در عشق تشبیه میکند، جایی که باید همچون شمع سوخت و روشنایی بخشید.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۷۰ - شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
شمعی که ز سوز خویش بر خود بگریست
این خنده به سر بریدنش باری چیست ۱
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیست
پس در همه کس چو شمع روشن نگریست ۲
این خنده به سر بریدنش باری چیست ۱
در عشق چو شمعِ مرده میباید زیست
پس در همه کس چو شمع روشن نگریست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - بس شب که چو شمع با سحر باید بُرد
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - گفتم: شمعا! چند گدازی مگداز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.