هوش مصنوعی:
در این شعر، شاعر از آتش شمع میخواهد که به تن لاغر فردی رحم کند و از چشمان اشکبار او دوری کند. همچنین اشاره میکند که فرد مورد نظر طلاق گرفته و از او جدا شده است و امشب نمیتواند با او باشد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق مانند جدایی و غم است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم یا سنگین باشد. همچنین درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۱۱ - ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
ای آتشِ شمع بر تنِ لاغرِ او
رحمت کن و بگریز ز چشمِ ترِ او ۱
وی داده طلاق او و زو ببریده
امشب نتوانی که شوی با سرِ او ۲
رحمت کن و بگریز ز چشمِ ترِ او ۱
وی داده طلاق او و زو ببریده
امشب نتوانی که شوی با سرِ او ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۶۵
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۰ - ای شمعِ جهان فروز! در هر نفسی
گوهر بعدی:شماره ۱۱۲ - چون شمع یک آغشتهٔ تنها بنمای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
