هوش مصنوعی:
این متن بیانگر ناامیدی و نادیده گرفته شدن توسط دیگران است. شاعر از بیتوجهی و ناآگاهی مردم نسبت به ارزش واقعی خود شکایت دارد و به خواب و غفلت آنها اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه متن برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۴۳ - عالم که امان نداد کس را نفسی
عالم که امان نداد کس را نفسی
خوابیم نمود در هوا و هوسی ۱
ای بیخبرانِ خفته! گفتیم بسی
رفتیم که قدر ما ندانست کسی ۲
خوابیم نمود در هوا و هوسی ۱
ای بیخبرانِ خفته! گفتیم بسی
رفتیم که قدر ما ندانست کسی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - زین کژ که به راستی نکو میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
