خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن بیانگر ناامیدی و نادیده گرفته شدن توسط دیگران است. شاعر از بیتوجهی و ناآگاهی مردم نسبت به ارزش واقعی خود شکایت دارد و به خواب و غفلت آنها اشاره میکند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن غمگین و ناامیدانه متن برای سنین پایین مناسب نیست.
شماره ۴۳ - عالم که امان نداد کس را نفسی
عالم که امان نداد کس را نفسی
خوابیم نمود در هوا و هوسی ۱
ای بیخبرانِ خفته! گفتیم بسی
رفتیم که قدر ما ندانست کسی ۲
خوابیم نمود در هوا و هوسی ۱
ای بیخبرانِ خفته! گفتیم بسی
رفتیم که قدر ما ندانست کسی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - مرغی دیدم نشسته بر ویرانی
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - زین کژ که به راستی نکو میگردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
