شماره ۱ - ای دوست بدان کاین فلک پیروزه شماره ۲ - جبریل به پرِّ جان ما پرّیدست شماره ۳ - بحر کرم و گنج وفا در دل ماست شماره ۴ - بگذشت ز فرق دو جهان گوهر ما شماره ۵ - شد در همه آفاق عَلَم شیوهٔ ما شماره ۶ - یک قطره ز فقرِ دل سوی صحرا شد شماره ۷ - رفتیم و ز ما زمانه آشفته بماند شماره ۸ - ای بس که به خار مژه خارا سفتیم شماره ۹ - اینک جانم به پیشِ جانان شدهام شماره ۱۰ - صد دُر به اشارتی بسفتیم و شدیم شماره ۱۱ - گلهای حقیقت بنرُفتیم یکی شماره ۱۲ - چون چنگ، همه خروش میباید بود شماره ۱۳ - از نادره، نادر جهانیم امروز شماره ۱۴ - در فقر دلم عزم سیاهی دارد شماره ۱۵ - درویشی را به هر چه خواهی ندهم شماره ۱۶ - که کرد چو بازی مگسی را هرگز شماره ۱۷ - عیسی چو شرابِ لطف در کامم ریخت شماره ۱۸ - گه یک نفسم هر دوجهان میگیرد شماره ۱۹ - از دفترِ عشقم ورقی بنهادم شماره ۲۰ - آمد دلم و کام روا کرد و برفت شماره ۲۱ - جمشید یقین شدم ز پیدایی خویش شماره ۲۲ - رفتم که زبان را سر انشا بنماند شماره ۲۳ - دل نیست که نور حق بر او تافته نیست شماره ۲۴ - ای دل به سخن مثل محال است تُرا شماره ۲۵ - موج سخنم ز اوج پروین بگذشت شماره ۲۶ - اینها که زنظم و نثرِ خود میلافند شماره ۲۷ - خورشید چو رخ نمود انجم برخاست شماره ۲۸ - در وقت بیان،‌عقل سخن سنج مراست شماره ۲۹ - تا کی سخن لطیف نیکو گویم شماره ۳۰ - تا روی چو آفتاب دلدار بتافت شماره ۳۱ - دل میبینم عاشق وآشفته ازو شماره ۳۲ - یا رب ز خور و خفت چه میباید دید شماره ۳۳ - تا بود مجال گفت، جان، دُرها سفت شماره ۳۴ - در هر سخنی که سر بدان آوردم شماره ۳۵ - بر دل ز هوا اگر چه بند است تُرا شماره ۳۶ - بس دُرِّ یقین که میبسفتم با تو شماره ۳۷ - جانم دُرِ این قلزم بیپایان سفت شماره ۳۸ - آن را که ز سلطان یقین تمکین نیست شماره ۳۹ - ای خلق فرو مانده کجایید همه شماره ۴۰ - دیدی که چِه‌ها با منِ شیدا کردی شماره ۴۱ - هان ای دل بیدار بخفتی آخر شماره ۴۲ - مرغی دیدم نشسته بر ویرانی شماره ۴۳ - عالم که امان نداد کس را نفسی شماره ۴۴ - زین کژ که به راستی نکو میگردد شماره ۴۵ - ماییم به صد هزار غم رفته به خاک شماره ۴۶ - با زهر اجل چو نیست تریاکم روی شماره ۴۷ - عطار به درد از جهان بیرون شد شماره ۴۸ - گاهی سخنم به صد جنون بنویسند