فی الحكایة و التمثیل

مصطفی کو بود دل جان را ز قدر
منبری بنهاد حسان را ز قدر ۱

بر سر منبر فرستادش پگاه
تا ادا میکرد شعر آنجایگاه ۲

گه ثنا گفتیش گه آراستی
گاه از وی قطعهٔ درخواستی ۳

بنگرید ای منکران بیوفا
تا کرا بنهاد منبر مصطفی ۴

گفت حسان را ز احسان و کرم
هست جبریل امین با تو بهم ۵

خواجهٔ دنیا و دین شمع کرام
خواند ایشان را امیران کلام ۶

شعر را جاوید چون نبود مزید
اصدق قول عرب قول لبید ۷

مصطفی گفتست شعر نامدار
چون سخنهای دگر دارد شمار ۸

زشت او زشت و نکوی اونکوست
زشت دشمن دار نیکو دار دوست ۹

از ابوبکر وعمر هم شعر خواست
اشعر از هر دو علی مرتضا است ۱۰

نظم حسانی و اشعار حسن
هست منقول از حسین و از حسن ۱۱

شافعی را شعر هم بسیار هست
وز امامان دگر اشعار هست ۱۲

شعر اگر حکمت بود طاعت بود
قیمتش هر روز و هر ساعت بود ۱۳

شعر بر حکمت پناهی یافتست
کوبه یؤتی الحکمه راهی یافتست ۱۴

شعر مدح و هزل گفتن هیچ نیست
شعر حکمت به که در وی پیچ نیست ۱۵