الحكایة و التمثیل

کاملی گفتست آن بیگانه را
کاخر ای خر چند روبی خانه را ۱

چند داری روی خانه پاک تو
خانه چاهی کن برافکن خاک تو ۲

تا چو خاک تیره برگیری ز راه
چشمهٔ روشن برون جوشد ز چاه ۳

آب نزدیکست چندینی متاب
چون فرو بردی دو گز خاک اینت آب ۴

کار باید کرد مرد کار نیست
ورنه تا آب از تو ره بسیار نیست ۵

ای دریغا روبهی شد شیر تو
تشنه میمیری ودریا زیر تو ۶

تشنه ازدریا جدائی میکنی
بر سر گنجی گدائی میکنی ۷

ای عجب چندان ملک در دردورنج
بر سر گنجند و میجویند گنج ۸

تا نیامد جان آدم آشکار
ره ندانستند سوی کردگار ۹

ره پدید آمد چو آدم شد پدید
زو کلید هر دو عالم شد پدید ۱۰

آنچه حمله عرش میپنداشتند
تا بتوفیق خدا برداشتند ۱۱

آن دل پر نور آدم بود و بس
زانکه آدم هر دو عالم بود و بس ۱۲