الحكایة و التمثیل

داد محمود آن یکی را مال خویش
کرد او را سرور عمال خویش ۱

رفت مرد و مال او جمله بخورد
بعد از آن در گوشهٔ بنشست فرد ۲

شاه چون از کار او آگاه شد
گفت تا برخاست پیش شاه شد ۳

شاه گفت ای بی خبر از حال من
از چه خوردی تو پلید این مال من ۴

گفت بر پشتی آن خوردم که شاه
مال دارد بی قیاس اینجایگاه ۵

من ندارم هیچ تو داری بسی
نیستی چون من تو محتاج کسی ۶

چون بدان محتاج بودم خورده شد
کار بر پشتی فضلت کرده شد ۷

گر ببخشی میتوانی من کیم
ور بگیری هم تو دانی من کیم ۸

شاه را دل خوش شد از گفتار او
عفو کرد ودر گذشت از کار او ۹

حجت دین گر سجل میبایدت
رحمتی دایم ز دل میبایدت ۱۰

کم نهٔ آخر ز فرعون لعین
رحمتش بر زیردستان می ببین ۱۱