الحكایة و التمثیل

در حرم بادی مگر میجسته بود
شیخ نصرآباد خوش بنشسته بود ۱

جملهٔ استار کعبه در هوا
خوش همی جنبید از باد صبا ۲

شیخ را خوش آمد آن از جای جست
درگرفت آن دامن پرده بدست ۳

گفت ای رعنا عروس سر فراز
در میان مکه بنشسته بناز ۴

جلوه داده چون عروسی خویش را
کرده بیجان عالمی درویش را ۵

صد جهان مردم چو حیرانی ز تو
گشته هر زیر مغیلانی ز تو ۶

عاشقی را هر نفس بندی کنی
کشته چندین جلوه تا چندی کنی ۷

این تفاخر وین تکبر تا بکی
ای میان تو تهی پر تا بکی ۸

گر ترا یکبار بیتی گفت یار
گفت یا عبدی مرا هفتاد بار ۹

هرکه در سر محبت بنده شد
تا ابد هم محرم و هم زنده شد ۱۰

سر او برتافت از پیشان کار
دوستانرادر ربود از نور و نار ۱۱

تا ز دوزخ فرد و آزاد آمدند
بی بهشت عدن دلشاد آمدند ۱۲